Siły Powietrzne i Marynarka Stanów Zjednoczonych...
przeprowadziły serię ataków antyterrorystycznych
Samolot linii Pan Am, nr 103, rozbił się w rejonie miasta Lockerbie.
George Herbert Walker Bush...
Agresja na Kuwejt nie będzie tolerowana.
- Bez ostrzeżenia, eksplodowała bomba - - Zaatakowano okręt U.S.S. Cole -
To był akt terroryzmu.
Podły i tchórzliwy czyn.
Następna piosenka, którą zagramy to stary i lubiany kawałek.
...dopóki coś go nie powstrzyma.
Upewniam się tylko, że nie uderzą ponownie.
Samolot uderzył w World Trade Center.
...tysiące ludzi uciekają.
Musimy i będziemy...
zachowywać czujność.
Co ty, do cholery, robisz?
Cholera! Już raz coś przegapiłam.
Nie pozwolę, żeby doszło do tego ponownie.
To było 10 lat temu. Każdy przegapił coś tamtego dnia.
Tak, ale ja nie jestem „każdy”.
W poprzednich odcinkach.
- I jak powrót? - Wspaniale.
Dla wszystkich.
Doceniam, że troszczysz się o Jessicę.
Tak, jak podczas mojej nieobecności.
- Co chcesz wiedzieć? - Jak zginął.
Nie żyje.
Czy naprawdę jest ważne jak to się stało?
Dla mnie tak.
Następny przypadek.
- Raquim Faisel. - Co powiedziałeś?
Musi jechać inną drogą. Powiedz mu to. Teraz.
Zobaczymy, co powie dzisiaj wieczorem druga ekipa.
Jeśli nic nie znajdą, ruszamy dalej.
- O co chodzi? - Jedyny ocalały terrorysta
z miejsca, gdzie przetrzymywano Brody'ego w Afganistanie.
Namierzyli go w Islambadzie.
Afsal Hamid.
Ty i Carrie go przesłuchacie.
W asyście sierżanta Brody'ego.
Zna pan tego człowieka?
To był mój strażnik.
Co mogę dla pana zrobić?
Myślałem, że będę mógł stanąć twarzą w twarz z moim oprawcą.
Adres e-mail, który dostaliśmy, pochodzi z
Wydziału Inżynierii na Uniwersytecie Bryden.
- Ten, którego oczyściliśmy z podejrzeń? - Dokładnie.
Znajdźcie Raquima Faisela.
Co się dzieje, Saul?
APTECZK
Hamid nie żyje.
Samobójstwo.
Jak to możliwe?
Kawałek żyletki, lewy nadgarstek.
Co? Skąd to wziął?
Jak to możliwe?
Brody nie tylko wykombinował jak wejść do pokoju, ale
zaaranżował samobójstwo Hamida i ostrzegł dr Faisela.
A my na to pozwoliliśmy.
Myślę, że powinnaś już iść.
Z przyjemnością.
Wiesz co? Zostaw to sobie. Pierdolę to!
Myślisz, że jak to się skończy?
No dalej.
Dawaj.
Przestańcie.
Uspokójcie się.
Jak można było to tak spierdolić?
- Proszę o wyjaśnienia. - Przepraszam za spóźnienie.
Hamid musiał mieć przy sobie żyletkę.
Podeszwa jego buta była naderwana.
Możliwe jest również, że miał ostrze w jakimś schowku.
Przeszukujący musieli to przeoczyć.
Jest też inna opcja.
Ktoś z naszych ludzi dał mu żyletkę.
- To mocno naciągane. - Dlaczego?
Myślisz, że któryś z naszych żołnierzy dał Hamidowi kawałek żyletki?
A może ja albo Saul to zrobiliśmy? Bo jestem pewien, że ty nie.
Każdy, kto miał kontakt z Hamidem, powinien zostać przebadany wariografem.
Zapytajmy każdego z osobna o żyletkę.
Przygotowałam listę.
Razem z komandosami mamy 11 osób.
Ma rację.
Wśród nas może być kret.
Co jeśli Raquima Faisela ostrzegła ta sama osoba, która dała Hamidowi żyletkę?
Faisel? Ten gość, który kupił dom przy lotnisku?
Chcesz go z tym powiązać?
Zniknął, zanim wkroczyliśmy.
Przypadek? A może wiedział, że to się wydarzy?
Chryste.
Zróbmy to dla własnego bezpieczeństwa.
11 testów. To chyba nie jest wielki problem?
Ja będę pierwsza.
Zajmijcie się tym.
Nigdy więcej tego nie rób.
Możesz się ze mną nie zgadzać, ale nie przed dyrektorem.
Słyszeliście, co powiedział. Do roboty!
- I znajdźcie Faisela. - Oczywiście.
Co za niespodzianka. Sierżant Brody jest na liście.
To nie moja wina, że Estes go tam wpuścił.
Spodziewałem się, że zobaczę rano twoją rezygnację.
Miałam lepszy pomysł, nie sądzisz?
- Mam zapomnieć to, co powiedziałaś? - Tak, proszę.
Estis ma rację. Upokorzyłaś go.
Nieważne.
Dorwiemy Brody'ego. Nie przejdzie testu.
Zobaczymy.
Mogę się założyć o co tylko chcesz.
Nawet o płytę „Monk's Dream”, z autografem Theloniousa, z mojej kolekcji.
Wolę Coltrane'a. Jest mniej pretensjonalny.
- Pewnie. Tutaj. - Dzięki.
Stoły będą tutaj, a krzesła wokół i
- w całym ogrodzie, okej? - Dobra. Mamy to.
Tak.
Psiakrew! Uroczystość za pół godziny. Macie być gotowi.
Mamo, ten mały troll zamknął się w łazience.
Chris, pozwól siostrze skorzystać z łazienki.
Wszystko w porządku?
Niespecjalnie mam ochotę spotkać Helen Walker.
Wkurzyła mnie, wychodząc ponownie za mąż.
- Dlaczego? - Ja na ciebie czekałam.
Myślałam, że zrobi to samo.
Nie miałam prawa.
Wiesz, co chcesz powiedzieć?
Podczas uroczystości?
Nie.
Bądź szczery. Wszystko będzie w porządku.
Powinniśmy się pospieszyć.
Daj.
Wyglądacie bardzo przystojnie, sierżancie Brody.
Nazywasz się Carrie Mathison?
O ile dobrze pamiętam, to tak.
- Tak lub nie. - Tak.
- Pracujesz dla CIA? - Tak.
Zamierzasz udzielać prawdziwych odpowiedzi na pytania?
Tak.
Jesteś mężatką?
Nie.
Czy miałaś kiedykolwiek męża?
Nie.
Masz dzieci?
Nie.
Czy kiedykolwiek popełniłaś wykroczenie drogowe?
Tak.
Jesteś w Mississippi?
Nie.
Czy kiedykolwiek ujawniłaś tajne informacje
- komuś nieuprawnionemu? - Nie.
Czy brałaś kiedykolwiek niedozwolone środki?
Tak.
Czy brałaś niedozwolone środki
podczas pracy w CIA?
Nie.
Czy dałaś żyletkę Afsalowi Hamidowi?
Nie.
Dobra.
Ruszamy.
Jest pan gotowy?
Nazywa się pan David Estes?
Tak.
Pracuje pan dla CIA?
Tak.
Jest pan żonaty?
Byłem, ale zdradzałem żonę, więc
popsuło się między nami.
Czyli nie?
Nie.
Rozumiem.
Ma pan dzieci?
Tak. Nie rozmawiają ze mną.
- Czy dał pan żyletkę Afsalowi Hamidowi? - Nie.
- Znaleźliście coś? - Miliony odcisków palców,
męski pasek, rozmiar 32,
kilka opakowań po chińszczyźnie na wynos.
- Prezerwatywy. - Prezerwatywy?
Co jeszcze?
Sześciopak dietetycznej coli w lodówce.
To wszystko?
- Rozmawialiście z sąsiadami? - Jesteśmy w trakcie.
- A z nią? - Jeszcze nie.
Przepraszam za zamieszanie.
Niedługo kończymy.
To bardzo emocjonujące.
Nieczęsto dowiaduję się, że sąsiad był mordercą.
Mordercą?
Marilyn z naprzeciwka powiedziała, że z zimną krwią
zgwałcił i zabił jakąś biedną dziewczynę w hrabstwie Fairfax.
Och! Proszę pamiętać, by zamykać drzwi na noc.
Oczywiście.
Jawdal wprowadził się tutaj trzy tygodnie temu?
Zgadza się.
Jaki był?
Wydawało mi się, że cichy i spokojny.
Trzymali się raczej na uboczu.
- Oni? - On i jego żona.
Co się stało?
Nie wiem. Ktoś musiał dowiedzieć się o domu.
- Jak? - Nie wiem.
- Dokąd jedziemy? - W bezpieczne miejsce.
Kto tak powiedział?
To jakiś obłęd.
Nikogo tam nie ma.
- Tak? Skąd wiesz? - Wiem i już.
Uspokój się. Wszystko w porządku.
W porządku? Żartujesz sobie?
Nic nie jest w porządku. Jesteśmy w dupie.
- Raquim? - Co?
Przepraszam, że cię w to wciągnęłam.
To nie twoja wina.
Okej?
Sam tego chciałem.
Oczarowało mnie twoje piękno.
- Twierdzisz, że jestem piękna? - Owszem.
Jesteś kłamcą.
Zaprosiłam was tutaj, abyście
pomogli mi pożegnać byłego męża,
Toma Walkera.
Ostatnie osiem lat były bardzo ciężkie.
A teraz wreszcie możemy pożegnać Toma tak, jak na to zasługuje.
Tom zawsze mówił, że Nick Brody to jego najlepszy przyjaciel.
Był przy nim, gdy zginął.
Nick.
Tom Walker był dobrym człowiekiem.
Prawdziwym żołnierzem.
Najlepszym strzelcem, jakiego znałem.
Przepraszam.
Jezu.
Przepraszam.
Tom nie był pretensjonalny, cokolwiek to oznacza.
Skromny?
Chciał wykonać swoje zadanie i wracać do rodziny.
Sierżant Calhoun.
Obecny.
Starszy szeregowy Fernandez.
Obecny.
Starszy szeregowy Wakefield.
Obecny.
- Kapitan Faber. - Obecny.
Starszy szeregowy Green.
Obecny.
Kapral Walker.
Kapral Thomas Walker.
Kapral Thomas...
Patrick...
Walker.
- Piękna uroczystość. - Tak, wyszło naprawdę dobrze.
Wybaczycie mi?
Zaraz wrócę.
Okej, kochanie? W porządku.
- Sierżancie... - Tak?
- Oh. - Cześć.
- To musiało być trudne. - Tak.
Wiem, że to nie najlepszy moment, ale szefowie nalegali.
Musi pan przyjechać do Langley, na badanie wariografem.
Dlaczego?
Obawiam się, że to tajne.
- Możemy to załatwić dzisiaj? - Czy to ma coś wspólnego z Hamidem?
Nie mogę powiedzieć. Przepraszam.
Muszę wracać na stypę. Odbędzie się w moim domu.
Więc może jutro?
O 10:00?
Dobrze.
Okej.
Piękna uroczystość. Naprawdę.
Faisel ucieka z kobietą.
Dziewczyną, żoną, a może tylko z towarzyszką.
Biała, blondynka, po dwudziestce, oczy niebieskie lub zielone, nie mamy pewności.
- Biała? - Tak.
- Co wiemy na jej temat? - Nic.
Zebraliśmy z domu masę odcisków palców.
Mamy nadzieję, że chociaż jeden należy do niej i damy radę ją zidentyfikować.
Mogę cię o coś prosić?
Gdy to się skończy,
chciałbym wrócić w teren.
Myślałem, że masz już dość.
Mira dostała propozycję pracy w Czerwonym Krzyżu w Indiach.
Ed Welles przechodzi za parę miesięcy na emeryturę, więc...
Rezygnujesz z kariery, żeby zostać szefem biura w Delhi?
Kto mówi, że to będzie koniec mojej kariery?
Przekażę to dalej.
Dzięki.
- Proszę pana. - Tak?
- Tablice rejestracyjne wozu Faisela. - Zarejestrowała je kamera na I-70.
- Gdzie dokładnie? - Dwadzieścia mil na wschód od Baltimore.
- Kiedy? - Pięć godzin temu.
Jeśli nadal jadą I-70, powinni być teraz gdzieś w okolicach Columbus.
- Zawiadom policję stanową w Ohio. - Mamy też zdjęcie Faisela i dziewczyny.
Sprawdźcie bazę danych.
Użyjcie nowego oprogramowania do rozpoznawania twarzy.
Wykorzystajcie też zebrane odciski palców.
Raquim?
Jesteśmy na miejscu.
To tutaj?
Jesteś pewna?
Powiedzieli, że tu będziemy bezpieczni.
Tutaj się z nami spotkają?
Powiedzieli, że mamy tu czekać, aż się z nami skontaktują.
- Zaczekaj! - Co?
- Nie otwieraj drzwi. - Dlaczego? Dlaczego?
Zamknij je. Delikatnie.
Do samochodu!
- O kurwa. - Wszystko w porządku.
- Kurwa. Cały czas to powtarzasz. - Bo to prawda.
- Jesteś pewna, że to była bomba? - Widziałam zapalnik.
Wystarczyło otworzyć drzwi i bum. Proste i skuteczne.
Co? Skąd to wiesz?
- Przeszkolili mnie. - Przeszkolili cię?
- Nigdy mi o tym nie mówiłaś. - A czy to ważne?
Dla mnie tak.
Tworzymy związek.
Powinniśmy być ze sobą szczerzy.
Powinniśmy się poddać.
I spędzić resztę życia na torturach w jakiejś bazie?
Nie złamaliśmy żadnego prawa.
- Nie mogą nas wiecznie trzymać. - Powiedz to tym w Guantánamo.
Musimy się pozbyć wozu.
- Helen? - Tak?
Tak mi przykro.
- Dziękuję. - Nie.
Przepraszam, że tak cię potraktowałam, kiedy zdecydowałaś się poślubić Matta.
Po prostu wierzyłaś cały czas w powrót Brody'ego.
Czekałaś na niego.
I widzisz?
Miałaś rację.
Jest tutaj.
- Skurczybyk. - Boom, baby.
Hej. Za Toma Walkera.
Za Toma Walkera.
Co tam się wydarzyło?
Jak was złapali?
Cóż. Okopaliśmy się.
Po chwili już strzelali do nas z wszystkich stron.
Jedliśmy piach i modliliśmy się.
Czekali na was.
Ktoś nawalił.
Jak zawsze.
Słuchajcie.
Jesteś zakłamaną świnią Brody.
- Zamknij się, Lauder. - Nie.
Trzeba to powiedzieć, na wypadek gdyby
ktoś się zaczął zastanawiać,
chociaż pewnie nikt tego nie zrobi.
Ale...
Fakt jest faktem.
Brody to kłamca.
Aż po czubek nosa.
Zawsze miło się z tobą napić, Lauder.
Od kiedy Dziki Brody został zasranym bohaterem,
stał się pupilkiem dowództwa, żeby każdy debli w tym kraju
mógł się lepiej poczuć
i przestał w końcu pytać,
po co jesteśmy w tym zasranym Iraku i Afganistanie?
Od kiedy koleś,
który powiedział mi, że chciałby tylko wrócić cały do domu,
stał się skautem z plakatu, zachęcającym
do poboru tysiące chłopców
z cholernej Indiany i Bronxu,
żeby skończyli bez rąk i nóg?
Co się z tobą stało?
To chcę wiedzieć.
Jak to się stało, że Walker zginął, a ty przeżyłeś?
Wytłumaczysz to?
Dlaczego?
Miałem szczęście.
I tyle.
Szczęście i nieszczęście.
Dobrze, że wspomniałeś o szczęściu.
Mike, powiesz nam coś, jako ekspert od szczęścia?
Jesteś dupkiem.
Mogę być szczery?
Będę.
Dlaczego nie? Jesteśmy kumplami, tak?
Towarzyszami broni?
Gdy cię nie było,
wszyscy mężczyźni tutaj marzyli o tym, żeby dobrać się do twojej żony
i posuwać ją od tyłu na blacie kuchennym...
Ej! Przestańcie!
Tu są dzieci.
Nie, on tego chciał. Puść go.
No dalej.
- Brody! - Co robisz?
Już w porządku. Przestańcie.
Wystarczy! Wystarczy! Nie tutaj.
Byłeś moim przyjacielem.
Brody!
Cholera.
Oto Aileen Margaret Morgan.
Dwadzieścia osiem lat, szatynka, czasem blondynka,
niebieskie oczy, 165 cm wzrostu, pięćdziesiąt kilogramów.
To zdjęcie zrobiono sześć lat temu, kiedy została aresztowana
podczas szczytu G8 w Edynburgu.
To po prawej zostało zrobione sześć miesięcy temu,
do jej obecnego prawa jazdy.
W jakiś sposób, z uczennicy z Connecticut stała się
dziewczyną terrorysty, zaangażowaną w spisek przeciwko Ameryce.
W jaki sposób? Dlaczego? Przekopcie jej życiorys.
Gdzie dorastała? Z kim chodziła do szkoły? Z kim się przyjaźniła?
Kiedy poznała Faisela? Wszystko.
Wiemy coś o samochodzie? Niech szuka go każdy glina na wschodnim wybrzeżu.
- Proszę pana? - Tak.
Przepraszam, że przeszkadzam, ale...
O co chodzi? Wykrztuś to.
Już czas.
Czy ktoś wie, o czym on mówi?
- Pora na badanie wariografem. - Wariografem?
Nie mam czasu na jakiś cholerny wariograf.
W porządku, Saul. Damy sobie radę.
Jeśli coś ustalimy, powiem Ci. Nic nie przegapisz.
Pomóż mi. Dorwiemy Brody'ego.
Sprawdźcie jej kontakty, zwłaszcza na Biskim Wschodzie.
Szkoły, wymiany, cokolwiek.
- To pokój z wariografem. - Tak?
- Cześć Larry. - Witaj Saul.
- Jak leci? - W porządku.
Okej.
Potrzymasz?
Dziękuję.
I to? Dzięki.
Urodzona 25 grudnia 1983, w Houston, w Texasie.
Jej ojcem jest Owen Robert Morgan, matka nazywa się Abigail Sarah Lifeliter.
Wiceprezes RAKOR.
Pracował na Bliskim Wschodzie?
W Arabii Saudyjskiej, od 1991 do 1996.
Wygląda na to, ze był szychą w interesie naftowym.
Okej, więc mamy bogatą, młodą Amerykankę, mieszkającą w Arabii Saudyjskiej,
przez pięć lat, od ósmego do trzynastego roku życia.
Kiedy Faisel wyjechał na studia do Stanów?
W 1995.
Cztery lata się pokrywają.
Co się stało Aileen?
Co zobaczyłaś?
Nazywasz się Saul Berenson?
Na miłość boską.
Nazywasz się Saul Berenson?
Tak.
Saul, uspokój się. Już to przerabialiśmy.
Musisz wziąć głęboki wdech. Pomyśl o czymś przyjemnym.
Okej?
Okej.
Mieszkasz przy 413 Circle Drive w Waszyngtonie?
Tak.
To do dzieła.
Dużo lepiej.
Pracujesz dla CIA?
Tak.
Czy twoje biuro znajduje się na piątym piętrze?
Tak.
Czy zamierzasz udzielić prawdziwych odpowiedzi
dotyczących Afsala Hamida i żyletki?
Tak.
- Czy dałeś Afsalowi Hamidowi żyletkę? - Nie.
Saul?
Musisz się zrelaksować. Inaczej spędzimy tutaj całą noc.
Nie mogę tutaj siedzieć. Mamy tam kryzysową sytuację.
Prawdziwy świat nie poczeka na biurokratyczne idiotyzmy.
Skończymy jutro.
Saul?
Gdzie wyjechała po skończeniu Princeton?
Jordania, Korpus Pokoju.
- Na jak długo? - Dwa lata.
Podróżowała gdzieś w tym czasie?
Egipt, Liban.
I proszę. Była w Arabii Saudyjskiej, od 22 do 30 marca 2004.
Faisel też tam był?
Od 26 do 27 marca 2004.
Odwiedzał babcię.
Aileen Morgan i Raquim Faisel
poznali się gdzieś między rokiem 1991 a 1996, w Arabii Saudyjskiej.
Spotkali się tam ponownie 26 lub 27 marca 2004.
Byli przyjaciółmi z dzieciństwa.
Szybko poszło.
Dokończę to jutro.
Jestem potrzebny tutaj.
Naiwna, łatwowierna Amerykanka, z bogatej rodziny,
zakochuje się szaleńczo w saudyjskim inżynierze,
który okazuje się być terrorysta.
Poświęca wszystko, żeby z nim być
i pomóc mu wypełnić zadanie, na czymkolwiek ono polega.
Brzmi przekonująco?
Dlaczego nie pękła w pewnym momencie?
Nie zadzwoniła do rodziców, nie uciekła?
Pewne rzeczy mogą przerażać amatora.
Może patrzymy na to od złej strony. Może to ona tym wszystkim kieruje.
Jest terrorystką?
Tu Carrie.
To ja. Brody.
Dałaś mi swój numer.
- Mam się rozłączyć? - Co się stało?
Nie mogę przyjść jutro na badanie.
- Dlaczego nie? - Po prostu nie. Jestem w rozsypce.
Miałem straszny dzień.
Nawet gdybym tylko powiedział, jak mam na imię, zabrzmiałoby to jak kłamstwo.
Gdzie jesteś?
Nie sądziłem, że przyjdziesz.
Dla mnie to samo.
Burbon, niemieszany.
Okej.
Czym się różnią? Zawsze się nad tym zastanawiałam.
Niemieszany dojrzewa dwa lata w smołowanych dębowych beczkach.
Ciekawe.
Dla mnie i tak smakuje jak benzyna.
Co Ci się stało w rękę?
Przyłożyłem mojemu najlepszemu przyjacielowi.
Ała.
Boli jak cholera. Przepraszam za wyrażenie.
Mówiłam o twoim koledze.
Niepotrzebnie. To dupek.
Chcesz o tym pozmawiać?
Miałaś kiedyś męża?
- Nie. - Dlaczego nie?
Jeszcze nigdy nie poczułam, że to właśnie to.
Że to będzie równie ważne jak moja praca.
A facet, z którym byłam przed wyjazdem do Iraku nie chciał na mnie czekać.
- Miło. - W sumie nie winię go za to.
Zresztą,
ja też nie byłam tam święta.
Jeśli nie zwolnisz, upijesz się pierwszy.
Dlaczego podczas przesłuchania udawałaś, że
nie spotkaliśmy się wcześniej w grupie wsparcia?
O to chodzi.
Tak, o to.
Poza tym, że nie mogę
uczestniczyć w zewnętrznych grupach wsparcia?
Jest jeszcze jakiś inny powód?
Nie wiem.
Staliśmy tam nocą, w deszczu.
Nikt nie musi o tym wiedzieć.
Co?
Lubię moje życie, takie jakie jest.
Czyli? Mokre?
Pełne wyzwań.
Kiedy byłam mała, razem z innymi dziećmi
bawiliśmy się w „kto stchórzy”, na torach, koło domu.
Nikt nie mógł mnie pokonać. Nawet chłopcy.
Nie znoszę Czarodziejów.
Co to w ogóle za nazwa?
Drużyny koszykarskiej? Czarodzieje?
Są magikami? W kapturach?
A Czerwonoskórzy?
- Uwielbiam ich. - Ja też.
Całe moje dzieciństwo to Czerwonoskórzy.
- Mój ojciec uważał się za jednego z nich.
Zabierał mnie na mecze, nawet jak było strasznie zimno.
Pewnego razu wzięliśmy śpiwory.
Weszliśmy do nich i zasunęliśmy się aż po czubek nosa.
Widać nam było tylko oczy.
- Masz piękne oczy. - Dziękuję.
- Takie tajemnicze. - Ach. To pomaga w pracy.
Tajemnicze oczy to jeden z wymogów.
Naprawdę.
- Jezu, za dużo wypiliśmy. - O tak.
- Niedobrze mi. - Będziesz wymiotować?
- Nie. - Wszystko w porządku?
- Jestem pół-Irlandką. - Irlandczycy nie wymiotują?
Nie. Tylko wtedy, gdy kłaniają się Brytyjczykom.
To ja.
Chcesz wiedzieć o co chodzi? Z wariografem?
- Myślałem, że to tajne. - Bo tak jest.
Hamid nie żyje.
Ktoś dał mu żyletkę.
Podciął sobie żyły.
O tak.
LINIE TELEFONICZNE OTWARTE
- Masz jeszcze jakieś sekrety? - Ciii.
Czego jeszcze nie wiem?
Nie słyszę piosenki.
Jak możesz tak siedzieć i słuchać muzyki, kiedy
- nasze życie się wali? - Muszę się uspokoić.
Inaczej nie potrafię myśleć trzeźwo.
Potrzebujemy planu.
Jedźmy do Meksyku.
Nie. Powinniśmy się poddać.
- Nie! - Możemy poprosić o ochronę.
Wolałabym zginąć.
Tak?
Więc zginiesz.
Muszę do toalety.
Nie śpisz.
To chyba przez zmianę stref.
Mam dobre wiadomości.
- Chcesz herbaty? - Herbaty?
Oczywiście. Dzięki.
Wyślą mnie do Delhi.
Ed Welles przechodzi na emeryturę.
Myślę, że mam poparcie Estesa.
Przyjmij ofertę. Pojadę z tobą.
Nie chcę, żebyś ze mną jechał.
Co?
Chcę to zrobić sama. Muszę to zrobić sama.
Dlaczego?
Po prostu muszę.
Na jak długo?
Nie wiem.
Tydzień?
Nie wiem.
Miesiąc?
Co?
Nie wiem.
Nowa praca,
to tylko wymówka, prawda?
Chcesz mnie elegancko zostawić.
Saul...
Jesteśmy jak dobrzy przyjaciele, którzy razem mieszkają.
Zmywasz. Ja podlewam kwiaty.
Oglądasz mecze. Ja programy kulinarne.
Grasz w golfa. Ja ćwiczę jogę.
Brzmi wspaniale.
Chodźcie, spóźnimy się.
Chodź.
Hej! Powodzenia w szkole.
Pewnie.
Dana!
Studiowałeś?
Tak.
Ukończyłeś politologię?
Tak.
Czy kiedykolwiek wyjawiłeś tajne informacje agentowi obcego wywiadu?
- Nie. - Jesteś żonaty?
Nie, w sumie nie.
Tak czy nie.
Nie wiem.
Okej?
Może tak, a może nie.
A formalnie?
Formalnie? Tak.
Czy dałeś Afsalowi Hamidowi żyletkę?
Nie.
Mamy to.
Jesteś wolny.
- Mam nadzieję, że się już nie spotkamy. - Spotkamy.
Dzięki, kolego.
Problemy w domu. To chwilowe.
Brody jest następny?
Tak.
Jeśli się pojawi.
Mamy go.
- Wreszcie. - Miejmy nadzieję.
Zapraszam sierżancie. Proszę tu stanąć.
To nie potrwa długo. Mógłby pan zdjąć marynarkę?
I powieść ją na krześle?
Proszę usiąść.
Okej.
Teraz proszę się rozluźnić
i odpowiadać na pytania. Szczerze, tak lub nie.
Możemy zaczynać?
Okej.
Nazywa się pan Nicholas Brody?
Tak.
Czy jest pan żołnierzem Amerykańskiej Piechoty Morskiej?
Tak.
Czy zamierza pan dzisiaj mówić prawdę?
Tak.
Czy kiedykolwiek wyjawił pan tajne informacje rządowi obcego państwa?
- Nie. - Czy był pan kiedykolwiek aresztowany?
Tak. Pożyczyłem wóz ojca. Miałem wtedy 15 lat.
Czy kiedykolwiek został pan aresztowany za ciężkie przestępstwo?
Nie.
Czy kiedykolwiek zabił pan człowieka?
Tak.
- Czy dał pan żyletkę Afsalowi Hamidowi? - Nie.
Mieszka pan przy 3319 West Chapman Street?
Tak.
- Mówią czasami na pana Nick? - Tak.
- Czy Boston jest stolicą Massachusetts? - Tak.
- Znał pan Afsala Hamida? - Tak.
Spotkał go pan w Syrii?
Tak.
Podrzucił mu pan żyletkę?
Nie.
Zapytaj jeszcze raz.
Czy dał pan Afsalowi Hamidowi żyletkę?
Nie.
Zapytaj go, czy zdradził kiedykolwiek żonę.
No dalej, pytaj.
Czy zdradził pan kiedykolwiek swoją żonę?
Nie.
Okej, kończymy.
Dziękuję sierżancie Brody.
To wszystko? Skończyliśmy?
Kłamie.
Zdał test.
Oboje się zawsze na nim wykładamy. Przynajmniej ja.
To koniec.
- Jest czysty. - Saul.
Nie możesz zaprzeczać faktom
tylko dlatego,
że są dla ciebie niewygodne.
A więc...
Wiemy, że sierżant Brody jest wierny żonie.
Pytanie tylko,
po co nam to? Dlaczego ma nas to obchodzić?
Wsiadaj.
Przetłumaczone przez LingPerfect